Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Δύο νέες συνταγές!!!

Εδώ και μέρες ήθελα να φτιάξω 2 συνταγές αλλά δεν έβρισκα χρόνο λόγω δουλειάς και οικογένειας. Σήμερα όμως στρώθηκα και τις έφτιαξα.Ας ξεκινήσουμε με την πρώτη.

Μηλόπιτα η αγαπημένη



Αυτή τη συνταγή μας την έδωσε μία συνάδελφος του συζύγου πριν από μερικά χρόνια και από τότε τη φτιάχνουμε ανελλιπώς.

Υλικά

 5 μέτρια μήλα
 5 αυγά
 2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν
 1 1/2 κούπα ζάχαρη
 1 1/2 κούπα λάδι
 1 1/2 κουταλιά της σούπας κανέλα
 1 κούπα καρυδόψιχα
 1/2 κούπα σταφίδες
 ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση

Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το λάδι, το αλεύρι ανακατεμένο με το μπέικιν και κοσκινισμένο, την κανέλα, τις σταφίδες αλευρωμένες, την καρυδόψιχα και ανακατεύουμε καλά. Καθαρίζουμε τα μήλα, τα κόβουμε σε κύβους και τα προσθέτουμε στο μίγμα. Βουτυρώνουμε ένα πυρέξ και ρίχνουμε το χυλό με τα μήλα.Ψήνουμε για 1 ώρα περίπου σε προθερμασμένο φούρνο στους 175ο - 180ο βαθμούς Κελσίου. Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.



Η δεύτερη είναι μία επίσης αγαπημένη συνταγή η οποία είναι της Αργυρώς.

Λαδοκούλουρα

 Υλικά

1 1/2 κούπα λάδι καλής ποιότητας
3/4 της κούπας ζάχαρη
1/2 κούπα χυμό πορτοκάλι
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλο τριμμένο
1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα 
1 πρέζα αλάτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού ξύσμα πορτοκάλι
3 1/2 κούπες αλεύρι μαλακό

Εκτέλεση

Ανακατεύουμε με σύρμα το λάδι με τη ζάχαρη, διαλύουμε τη σόδα στο πορτοκάλι και προσθέτουμε όλα τα άλλα υλικά. Τέλος ρίχνουμε το αλεύρι με το μπέικιν κοσκινισμένο και ζυμώνουμε με το χέρι.Προσοχή στο αλεύρι.Δεν πρέπει να ρίξουμε περισσότερο από την ποσότητα που υποδεικνύεται στα υλικά. Μπορεί να χρειαστεί να ρίξετε 1/2 κούπα παραπάνω. Η ζύμη να είναι λαδερή και όχι σφικτή.Βέβαια στο πλάσιμο θα δυσκολευτείτε λιγάκι διότι κόβεται η ζύμη οπότε θέλει μαεστρία και δεξιότητα από την πλευρά σας.Αλλιώς κόψτε μικρά μπαλάκια και πατήστε τα με την παλάμη σας να πλατύνουν λίγο.Δε λαδώνουμε το ταψί. Τα ψήνουμε στους 170ο στον αέρα για 25' ή στους 200ο πάνω - κάτω σε προθερμασμένο φούρνο φυσικά.

Καλή επιτυχία!!!

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες!!!

Χθες μεγάλη μέρα για μας.Γιόρταζε ο σύζυγος και είπα να φτιάξω ένα γλυκάκι να γιορτάσουμε την ημέρα.Το γλυκάκι που έφτιαξα ήταν ένα κλασικό τιραμισού.Τα υλικά πολύ απλά όπως και η εκτέλεση. Ιδού λοιπόν.

Τιραμισού



Υλικά

500 γρ. κρέμα γάλακτος
2 κουτιά μικρά τυρί κρέμα (η γνωστή μάρκα)
1/2 κιλό ζάχαρη άχνη
2 κουταλιές της σούπας κακάο
2 κουταλιές της σούπας νεσκαφέ
2 πακέτα σαβουαγιάρ
1 σφηνάκι λικέρ amaretto ή Kahlua
Κακάο και λίγη κανέλα

Εκτέλεση

Χτυπάμε το τυρί κρέμα μαζί με τη ζάχαρη για 2 λεπτά περίπου.Προσθέτω την κρέμα γάλακτος αφού την έχω χτυπήσει για λίγο να γίνει παχύρρευστη και χτυπώ για άλλα 3 λεπτά περίπου.Εντωμεταξύ έχω προσθέσει και τις δύο κουταλιές κακάο κοσκινισμένο. Σε μια κατσαρολίτσα βάζουμε 2 ποτήρια νερό, το νεσκαφέ και το λικέρ και αφού ζεσταθεί, βουτάμε τα μισά σαβουαγιάρ και τα στρώνουμε σ' ένα μακρόστενο πυρέξ.Απλώνουμε τη μισή κρέμα και επαναλαμβάνουμε με την τελευταία στρώση σαβουαγιάρ και κρέμα.Πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα και κακάο κατά προτίμηση Van Houten και βάζουμε στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία!!!



Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Sweet dreams!!!

Sweet dreams are made of this!
Who am I to disagree?

Άραγε μπορούμε ακόμα να κάνουμε όνειρα;Έχουμε το δικαίωμα να ονειρευόμαστε;΄Εχουμε το προνόμιο να σχεδιάσουμε το μέλλον των παιδιών μας σε μια χώρα υποτίθεται ελεύθερη;Εγώ πια έχω σταματήσει να ονειρεύομαι γιατί δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει.Όλα κινούνται και αλλάζουν με γοργό ρυθμό, ταχύτατα.Όλοι οι άλλοι αποφασίζουν για τις δικές μας ζωές εκτός από εμάς τους ίδιους.Τι να πω!!!Αυτά.

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

New kid on the block

Καινούριο ιστολόγιο, καινούρια στο χώρο σχετικά ως blogger κυρίως.Εδώ θα γράφω τις σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου, τις αναμνήσεις μου και ενίοτε και κάποιες συνταγές που αγαπώ και που με εκφράζουν.Ο κόσμος αυτός είναι εντελώς καινούριος για μένα παρόλο που έχω επισκεφτεί και επισκέπτομαι αρκετά blogs σχεδόν καθημερινά.Είναι ένας προσωπικός κόσμος που ίσως κάποια στιγμή γίνει αντιληπτός από τους υπόλοιπους χρήστες του διαδικτύου. Δεν το επιδιώκω μιας και δεν θα κάνω συχνές αναρτήσεις.Ίσως στη συνέχεια μου γίνει συνήθεια...δεν ξέρω... Πάντως θα είμαι φειδωλή στην αρχή.
Αυτά για την ώρα, Ευχαριστώ που με ανέχεστε.